Analığın mühafizəsi haqqında Konvensiya
17.02.2009 23:17
Analığın mühafizəsi haqqında Konvensiya
(1952-ci ildə yenidən baxılmış)
(Qüvvəyə mindiyi tarix: 7 sentyabr 1955-ci il,
103 №-li Konvensiya)
Beynəlxalq Əmək Bürosunun İnzibati Şurası tərəfindən Cenevrədə çağırılmış və 1952-ci il iyunun 4-də özünün özünün otuz beşinci sessiyasına toplanmış Beynəlxalq Əmək Təşkilatının Baş Konfransı,
sessiyanın gündəliyinin yeddinci bəndi olan, analığın mühafizəsi haqqında bir sıra təklifləri qəbul etməyi qərara alaraq,
bu təkliflərə beynəlxalq konvensiya forması verməyi qət edərək,
analığın mühafizəsi haqqında (yenidən baxılmış) 1952-ci il Konvensiyası adlandırılacaq aşağıdakı Konvensiyanı min doqquz yüz əlli ikinci il iyun ayının iyirmi səkkizinci günündə qəbul edir:
Maddə 1
1. Bu Konvensiya həm sənaye müəssisələrində çalışan qadınlara, həm də evdə işləyən qadınlar da daxil edilməkə, qeyri-sənaye və kənd təsərrüfatı işlərində çalışan qadınlara tətbiq olunur.
2. Bu Konvensiyanın məqsədləri üçün «sənaye müəssisələri» termininə dövlət və xüsusi müəssisələr, eləcə də onların şöbələri aid edilir və xüsusilə:
a) şaxtalar, karxanalar və çıxarma sənayesinin digər müəssisələri;
b) istehsal əşyalarının hazırlanması, düzəldilməsi, təmizlənməsi, təmir edilməsi, bəzədilməsi, naxışlanması, satışa hazırlanması, sındırılması və ya məhv edilməsi üzrə müəssisələri və ya gəmiqayırma müəssisələri və elektrik enerjisinin və ümumiyyətlə hərəkətverici qüvvələrin istehsalı, transformasiyası və ötürülməsi üzrə müəssisələr də daxil edilməklə, materialların emalı üzrə müəssisələri;
c) inşaat, bərpa, təmir, yenidən tikmə və dağıtma ilə məşğul olan tikinti müəssisələri;
d) yüklərin doklarda, körpülərdə, platformalarda, anbarlarda və ya aeroportlarda işlənməsi də daxil edilməklə, sərnişlərin və ya malların yollarla, dəmir yolları ilə, dəniz və ya çay yolları, yaxud hava ilə daşınması üzrə nəqliyyat müəssisələri daxil edilir.
3. Bu konvensiyanın məqsədləri üçün «qeyri-sənaye işləri» termininə aşağıdakı dövlət və ya xüsusi müəssisələrdə, yaxud xidmətlərdə və ya onların fəaliyyətləri ilə əlaqədar yerinə yetirilən bütün işlər;
a) ticarət müəssisələri;
b) poçt və elektrik rabitə xidməti;
c) heyəti əsasən dəftərxana işi ilə məşğul olan idarə və inzibati orqanlar;
d) qəzet müəssisələri;
e) mehmanxanalar, pansionlar, restoranlar, klublar, kafelər və başqa ictimai iaşə müəssisələri;
f) xəstələrə, alillərə, yoxsullara və yetimlərə müalicə və qulluq üzrə müəssisələrə;
g) teatrlar və mədəni kütləvi idarələr;
h) xüsusi təsərrüfatlarda yerinə yetirilən muzdlu ev əməyi; eləcə də səlahiyyətli hökumət orqanının bu Konvensiyanın müddəalarını tətbiq etmək qərarına gəldiyi bütün qeyri-sənaye işləri aid edilir.
4. Bu Konvensiyanın məqsədləri üçün «kənd təsərrüfatı işləri» termininə, tarlalar və sənayeləşdirilmiş iri kənd təsərrüfatı müəssisələri də daxil edilməklə, kənd təsərrüfatı müəssisələrində yerinə yetirilən bütün işlər aid edilir.
5. Bu Konvensiyanın müəyyən müəssisəyə, müəssisənin şöbəsinə və ya iş növünə tətbiqinin mümkünlüyünə şübhə olduğu bütün hallarda, bu məsələ səlahiyyətli hökumət orqanı tərəfindən, harada sahibkarların və əməkçilərin nümayəndəli müvafiq təşkilatları varsa, onlarla məsləhətləşdikdən sonra həll edilir.
6. Milli qanunvericilik bu Konvensiyanın tətbiqi dairəsindən, həmin ölkənin qanunvericiliyinin müəyyən etdiyinə görə, sahibkarın yalnız ailə üzvlərinin məşğul olduqları müssisələri çıxara bilər.
Maddə 2
Bu Konvensiyanın məqsədləri üçün «qadın» termini, yaşından, milliyyətindən, irqindən və ya dinindən asılı olmayaraq, nikahda olan və ya olmayan, qadın cinsindən olan hər hansı şəxsi, «uşaq» termini isə, uşağın valideynlərinin nikahda olub-olmamasından asılı olmayaraq, hər hansı uşağı ifadə edir.
Maddə 3
1. Bu Konvensiyanın tətbiq edildiyi qadın, onun güman edilən doğum vaxtını təsdiq edən tibbi şəhadətnamə təqdim etdikdə, hamiləliyə və doğuma görə məzuniyyət hüququna malikdir.
2. Hamiləlik və doğuma görə məzuniyyət müddəti ən azı 12 həftə təşkil edir və doğumdan sonrakı məcburi məzuniyyət müddətini də əhatə edir.
3. Doğumdan sonrakı məcburi məzuniyyətin müddəti hər bir ölkənin qanunvericiliyi ilə müəyyən olunur və heç bir halda 6 həftədən az ola bilməz; ölkənin qanunvericiliyi ilə nəzərdə tutulmuş qaydadan asılı olaraq hamiləlik və doğma görə bütün məzuniyyətin qalan hissəsi güman olunan doğum tarixindən əvvəl və ya doğumdan sonrakı məcburi məzuniyyət başa çatdıqdan sonra istifadə edilə bilər, yaxud onun bir hissəsi güman olunan doğum tarixinə qədər, qalan hissəsi doğumdan sonrakı məcburi məzuniyyət başa çatdıqdan sonra götürülə bilər.
4. Əgər doğum güman edilən tarixdən sonra baş verərsə, bu tarixədək götürülmüş məzuniyyət hər halda faktik doğum tarixinədək uzadılır, həm də doğumdan sonrakı məcburi məzuniyyət müddəti bunun nəticəsində qısaldılır.
5. Tibbi şəhadətnamə ilə müəyyən edildiyi kimi, hamiləlik səbəbindən xəstəlik halında milli qanunvericilik doğumadək məzuniyyətlə, maksimum müddəti səlahiyyətli hökumət orqanı tərəfindən müəyyən olunan əlavə müddəti nəzərdə tutur.
6. Tibbi şəhadətnamə ilə müəyyən olunduğu kimi, doğumla əlaqədar xəstələnmə halında qadın, maksimum müddəti səlahiyyətli hökumət orqanı tərəfindən müəyyən olunan, doğumdan sonrakı məzuniyyətin uzadılması hüququna malikdir.
Maddə 4
1. 3-cü maddənin müddəaları ilə müəyyən edilmiş qaydada həmiləliyə və doğuma görə məzuniyyətdə olan qadın pul müavinəti və tibbi köməklik almaq hüququna malikdir.
2. Pul müavinətinin həcmi ölkənin qanunvericiliyi ilə elə müəyyən edilir ki, qadının özü və onun uşağı üçün gigiyena nöqteyi-nəzərincə yaxşı həyat şəraiti və lazımi həyat səviyyəsi təmin edilsin.
3. Tibbi köməklik ixtisaslı mama və ya həkimlər tərəfindən doğumdan əvvəl, doğum vaxtı və doğumdan sonra göstərilən xidməti və nəzarəti, eləcə də zəruri hallarda, qospitalda yerləşdirilməsini nəzərdə tutur; həm də mümkün qədər həm həkimin seçilməsində, həm də dövlət və xüsusi tibb müəssisəsinin seçilməsində tam sərbəstlik verilir.
4. Pul müavinətləri və tibbi köməklik ya məcburi sosial sığorta sisteminin vəasaiti hesabına, ya da dövlət fondları hesabına verilir; hər iki halda onlar, bir qayda olaraq, nəzərdə tutulmuş şərtlərə cavab verən bütün qadınlara verilir.
5. Göstərilən pul müavinətlərinə və tibbi köməkliyə iddia hüququ olmayan qadınlara ictimai yardım qaydasında köməklik göstərilməsi üçün, onların gəlirlərinin tələb olunan yoxlanması şərtilə, ictimai maddi yardım fondlarının vəsaiti hesabına müvafiq köməklik göstərilir.
6. Məcburi sosial sığorta vəsaiti hesabına verilən pul müavinətinin məbləği əvvəlki əmək haqqı əsasında hesablandıqda, o, qadının bu məqsəd üçün nəzərdə tutulan əvvəlki əmək haqqının üçdə iki hissəsindən az olmayan məbləği təşkil edir.
7. Hamiləliyə və doğuma görə müavinət verilməsini nəzərdə tutan məcburi sığorta sisteminə alınan hər cür haqq və ödənilən əmək haqqının ümumi məbləğinə əsaslanan və bu cür müavinətlərin verilməsi məqsədi ilə yığılan hər cür vergilər, cins fərqi qoyulmadan və onların sahibkarlar və əməkçilər və ya yalnız sahibkarlar tərəfindən verilməsindən asılı olmayaraq, həmin müəssisədə məşğul olan kişilərin və qadınların ümumi sayı əsasında ödənilir.
8. Heç bir halda sahibkar onda işləyən qadınlara verilən bu cür müavinətlərin ödənilməsi üzrə xərclərə şəxsi məsuliyyət daşımır.
Maddə 5
1. Əgər ana uşağı əmizdirirsə, o bu məqsəd üçün ölkənin qanunvericiliyi ilə müəyyən olunan müddətə, gündə işi bir və ya bir neçə dəfə dayandıra bilər.
2. Uşağı yedirtmək üçün işdə fasilə iş saatı hesab olunur və bu qanunvericiliklə və ya ona müvafiq olaraq tənzimləndiyi hallarda ödənilir; bu məsələ kollektiv müqavilə ilə tənzimləndiyi hallarda, vəziyyət müvafiq müqavilə ilə müəyyən edilir.
Maddə 6
3-cü maddənin müddəalarına uyğun olaraq qadın hamiləliyə və doğuma görə məzuniyyətdə olduqda, onun işdən azad edilməsi barədə sahibkarın verdiyi əmr, onun olmadığı və ya icra müddəti işdə olmadığı vaxta təsadüf edərsə, qeyri-qanunidir.
Maddə 7
1. Beynəlxalq Əmək Təşkilatının bu Konvensiyanı ratifikasiya edən hər bir Üzvü, ratifikasiya barədə sənədlərə əlavə olunan bəyanatın köməkliyi ilə bu Konvensiyanın tətbiqindən:
a) qeyri-sənaye işlərinin bəzi kateqoriyalarının;
b) kənd təsərrüfatı müəssisələrində yerinə yetirilən (tarlalardan başqa) işlərin;
c) xüsusi təsərrüfatlarda yerinə yetirilən muzdlu ev əməyinin;
d) evdə işləyən qadınların;
e) dənizdə sərnişinlərin və ya yüklərin daşınması üzrə nəqliyyat müəssisələrinin çıxarılmasını nəzərdə tuta bilər.
2. Bu maddənin 1-ci bəndinin müddəalarının istifadə edildiyi iş və ya müəssisə kateqoriyaları təsdiq edilmə sənədləri ilə birlikdə yola salınmış bəyanatda göstərilir.
3. Təşkilatın bu cür bəyanat qəbul edən hər bir Üzvü onu istənilən vaxt yeni bəyanatla tam və ya qismən ləğv edə bilər.
4. Təşkilatın, bu maddənin 1-ci bəndinə müvafiq olaraq verdiyi bəyanatın qüvvəyə minməsinin aid edildiyi hər bir Üzvü bu Konvensiyanın tətbiqi haqqında özünün illik məruzəsində özünün qanunvericiliyinin və bu maddənin 1-ci bəndinin qəbul edilmiş bəyanata görə aid olduğu işlər və müəssisələr barədə əməli vəziyyəti və Konvensiyanın həmin işlərdə və müəssisələrdə hansı dərəcədə həyata keçirilməsi və ya həyata keçirilməməsinin nəzərdə tutulması haqqında məlumat verir.
5. Beynəlxalq Əmək Bürosunun İnzibati Şurası bu Konvensiyanın qüvvəyə mindiyi ilk andan beşillik müddət başa çatdıqdan sonra Konfransa bu istisnaların tətbiqi haqqında, onun fikrincə, bu barədə görülməli tədbirləri əhatə edən təkliflərdən ibarət xüsusi məruzə təqdim edir.
Maddə 8
Bu Konvensiyanın ratifikasiyası haqqında rəsmi sənədlər qeydə alınmaq üçün Beynəlxalq Əmək Bürosunun Baş Direktoruna göndərilir.
Maddə 9
1. Bu Konvensiya, Təşkilatın yalnız ratifikasiya haqqında sənədləri Baş Direktor tərəfindən qeydə alınmış Üzvlərini əlaqələndirir.
2. O, Təşkilatın iki Üzvünün ratifikasiya haqqında sənədləri Baş Direktor tərəfindən qeydə alındıqdan on iki ay sonra qüvvəyə minir.
3. Sonralar, bu Konvensiya Təşkilatın hər bir Üzvü üçün onun ratifikasiya haqqında sənədləri qeydə alındığı tarixdən on iki ay sonra qüvvəyə minir.
Maddə 10
1. Beynəlxalq Əmək Təşkilatı Nizamnaməsinin 35-ci maddəsinin 2-ci bəndinə uyğun olaraq Beynəlxalq Əmək Bürosunun Baş Direktoruna göndərilən bəyanatda:
a) Təşkilatın həmin Üzvünün Konvensiyanın müddəalarını dəyişiklik etmədən tətbiq etməyi öhdəyə götürdüyü ərazilərə;
b) onun Konvensiyanın müddəalarına dəyişikliklər etməklə tətbiq etməyi öhdəyə götürdüyü ərazilərə və bu dəyişikliklərin təfsilatına;
c) Konvensiyanın tətbiq edilməyəcəyi ərazilərə və bu halda onun tətbiq edilməməsinin səbəblərinə;
d) onun, müddəaların gələcəkdə baxılmasınadək öz qərarını ehtiyatda saxladığı ərazilərə aid göstərişlər olmalıdır.
2. Bu maddənin 1-ci bəndinin (a) və (b) yarımbəndlərində göstərilən öhdəliklər ratifikasiyanın ayrılmaz hissəsi hesab edilir və onunla eyni nəticələrə səbəb olur.
3. Təşkilatın hər hansı bir Üzvü yeni bəyanat vasitəsilə bu maddənin 1-ci bəndinin (b), (c) və (d) yarımbəndlərinə görə özünün əvvəlki bəyanatındakı qeyd-şərtlərin hamısından və ya bir hissəsindən imtina edə bilər.
4. Təşkilatın hər hansı bir Üzvü 12-ci maddənin müddəalarına uyğun olaraq, bu Konvensiyanın ləğv edilə biləcəyi dövr ərzində, Baş Direktor əvvəlki hər hansı bəyanatın hər hansı şərtini dəyişdirən və müəyyən ərazilərdəki mövcud vəziyyət haqqında məlumat verən yeni bəyanat göndərə bilər.
Maddə 11
1. Beynəlxalq Əmək Təşkilatı Nizamnaməsinin 35-ci maddəsinin 4-cü və 5-ci bəndlərində müvafiq olaraq, Beynəlxalq Əmək Bürosunun Baş Direktoruna göndərilən bəyanatda Konvensiyanın müddəalarının həmin ərazidə dəyişiklik etmədən və ya dəyişiklik etməklə tətbiq ediləcəyi göstərilir; əgər bəyanatda Konvensiyanın müddəalarının dəyişiklik edilməklə tətbiq ediləcəyi göstərilirsə, bu dəyişikliklərin nədən ibarət olması orada dəqiqləşdirilir.
2. Təşkilatın müvafiq Üzvü və ya Üzvləri, yaxud beynəlxalq hakimiyyət orqanı yeni bəyanat vasitəsilə, əvvəlki hər hansı bəyanatında qeyd-şərt kimi göstərilmiş dəyişikliklərdən istifadə hüququndan tam, yaxud qismən imtina edə bilər.
3. Təşkilatın müvafiq Üzvü və ya Üzvləri, yaxud beynəlxalq hakimiyyət orqanı 12-ci maddənin müddəalarına müvafiq olaraq Konvensiyanın ləğv edilə biləcəyi dövrlərdə, Baş Direktora əvvəlki hər hansı bəyanatın hər hansı şərtini dəyişdirən və bu Konvensiyanın tətbiqinə aid mövcud vəziyyət haqqında məlumat verən yeni bəyanat göndərə bilər.
Maddə 12
1. Təşkilatın bu Konvensiyanı ratifikasiya etmiş hər hansı bir Üzvü, onun qüvvəyə mindiyi ilk andan onillik müddət keçdikdən sonra onu Beynəlxalq Əmək Bürosunun Baş Direktoruna göndərilmiş və onun tərəfindən qeydə alınmış ləğvetmə aktı vasitəsilə ləğv edə bilər. Ləğv etmə, ləğvetmə aktı qeydə alındıqdan bir il sonra qüvvəyə minir.
2. Təşkilatın bu Konvensiyanı ratifikasiya etmiş hər hansı bir Üzvü, əvvəlki bənddə qeyd edilmiş onillik müddət keçdikdən sonrakı bir il ərzində, bu maddədə nəzərdə tutulmuş ləğvetmə hüququndan istifadə etmədikdə növbəti onillik müddətə onunla bağlı olur və sonralar bu Konvensiyanı hər onillik müddət keçdikdən sonra, bu maddədə təsbit olunmuş qaydada ləğv edə bilər.
Maddə 13
1. Beynəlxalq Əmək Bürosunun Baş Direktoru Beynəlxalq Əmək Təşkilatının bütün Üzvlərini, Təşkilatın Üzvlərindən aldığı ratifikasiya haqqında bütün sənədlərin, bəyanatların və ləğvetmə aktlarının qeydə alınması barədə xəbərdar edir.
2. Baş Direktor, ratifikasiya haqqında aldığı ikinci sənədin qeydə alınmasının Təşkilatın Üzvlərinə xəbər verərək, onların diqqətini bu Konvensiyanın qüvvəyə mindiyi tarixə cəlb edir.
Maddə 14
Beynəlxalq Əmək Bürosunun Baş Direktoru, onun tərəfindən əvvəlki maddələrin müddəalarına müvafiq olaraq qeydə alınmış ratifikasiya haqqında bütün sənədlərə, bəyanatlara və ləğvetmə aktlarına aid müfəssəl məlumatları Birləşmiş Millətlər Təşkilatı Nizamnaməsinin 102-ci maddəsinə müvafiq olaraq, qeydə alınmaq üçün Birləşmiş Millətlər Təşkilatının Baş Katibinə göndərir.
Maddə 15
Beynəlxalq Əmək Bürosunun İnzibati Şurası zəruri hesab etdiyi hər dəfə, o Baş Konfransa bu Konvensiyanın tətbiqi haqqında məruzə təqdim edir və bu Konvensiyaya tam və ya qismən yenidən baxılması barədə məsələnin Konfransın gündəliyinə daxil edilməsinin lazım olub-olmamasını həll edir.
Maddə 16
1. Əgər Konfrans bu Konvensiyanı tam, yaxud qismən dəyişdirən yeni Konvensiya qəbul edərsə və yeni konvensiyada əkslik nəzərdə tutulmayıbsa, onda:
a) yeni, dəyişdirilmiş konvensiyanın Təşkilatın hər hansı bir Üzvü tərəfindən ratifikasiya edilməsi, 12-ci maddənin müddəalarından asılı olmayaraq, yeni, dəyişdirilmiş konvensiyanın qüvvəyə minməsi şərtilə, bu Konvensiyanın təxirə salınmadan avtomatik ləğv edilməsinə səbəb olur;
b) yeni, dəyişdirilmiş konvensiyanın qüvvəyə mindiyi tarixdən başlayaraq bu Konvensiya Təşkilatın Üzvlərinin onu ratifikasiya etməsi üçün bağlıdır.
2. Bu Konvensiya, Təşkilatın onu ratifikasiya etmiş, lakin yerini, dəyişdirilmiş konvensiyanı ratifikasiya etməmiş Üzvləri üçün hər halda forma və məzmununa görə qüvvədə qalır.
Maddə 17
Bu Konvensiyanın ingilis və fransız mətnləri eyni qüvvəyə malikdir.
постановив принять ряд предложений об охране материнства, что является седьмым пунктом повестки дня сессии,
решив придать этим предложениям форму международной конвенции, принимает сего двадцать восьмого дня июня месяца тысяча девятьсот пятьдесят второго года нижеследующую Конвенцию, которая будет именоваться Конвенцией (пересмотренной) 1952 года об охране материнства:
Статья 1
1. Настоящая Конвенция применяется как к женщинам, занятым на промышленных предприятиях, так и к женщинам, занятым на непромышленных и сельскохозяйственных работах, включая надомниц.
2. В целях настоящей Конвенции термин "промышленные предприятия" относится к государственным и частным предприятиям, а также к их отделениям и включает, в частности:
а) шахты, карьеры и другие предприятия добывающей промышленности;
b) предприятия по изготовлению, переделке, чистке, ремонту, украшению, отделке, подготовке к продаже, ломке или уничтожению предметов производства или предприятия по переработке материалов, включая судостроительные предприятия, предприятия по производству, трансформации и передаче электроэнергии и двигательной силы вообще;
с) предприятия по строительству, занятые строительством, восстановлением, ремонтом, перестройкой и разрушением;
d) транспортные учреждения по перевозке пассажиров или товаров по дорогам, железным дорогам, морским или речным путям или по воздуху, включая обработку грузов в доках, на пристанях, платформах, складах или в аэропортах.
3. В целях настоящей Конвенции термин "непромышленные работы" относится ко всем работам, выполняемым на следующих государственных или частных предприятиях или службах или в связи с их функционированием:
а) торговые предприятия;
b) почта и служба электросвязи;
с) учреждения и административные органы, персонал которых занят главным образом канцелярской работой;
d) газетные предприятия;
е) гостиницы, пансионы, рестораны, клубы, кафе и другие предприятия общественного питания;
f) учреждения по лечению и уходу за больными, инвалидами, неимущими и сиротами;
g) театры и культурно-массовые учреждения;
h) домашний наемный труд, выполняемый в частных хозяйствах;
а также ко всем другим непромышленным работам, к которым компетентный орган власти решит применять положения настоящей Конвенции.
4. В целях настоящей Конвенции термин "сельскохозяйственные работы" относится ко всем работам, выполняемым на сельскохозяйственных предприятиях, включая плантации и крупные индустриализированные сельскохозяйственные предприятия.
5. Во всех случаях, в которых существует сомнение в том, применима ли настоящая Конвенция к определенному предприятию, отделению предприятия или виду работ, этот вопрос разрешается компетентным органом власти после консультации с соответствующими представительными организациями предпринимателей и трудящихся, где таковые существуют,
6. Национальное законодательство может изъять из сферы применения настоящей Конвенции предприятия, на которых, по определению законодательства данной страны, заняты только члены семьи предпринимателя.
Статья 2
В целях настоящей Конвенции термин "женщина" означает любое лицо женского пола, независимо от возраста, национальности, расы или религии, состоящее или не состоящее в браке, а термин "ребенок" означает любого ребенка, независимо от того, состояли ли его родители в браке или нет.
Статья 3
1. По представлении медицинского свидетельства, удостоверяющего предполагаемый срок ее родов, женщина, в отношении которой применяется настоящая Конвенция, имеет право на отпуск по беременности и родам.
2. Продолжительность отпуска по беременности и родам составляет по меньшей мере 12 недель и включает период обязательного послеродового отпуска.
3. Продолжительность обязательного послеродового отпуска устанавливается законодательством каждой страны, но ни в коем случае не составляет менее 6 недель; остающаяся часть всего отпуска по беременности и родам может быть использована до предполагаемой даты родов или по окончании срока обязательного послеродового отпуска, или часть его может быть взята до предполагаемой даты родов, часть - вслед за истечением срока обязательного послеродового отпуска, в зависимости от того, как это предписывается законодательством страны.
4. Если роды происходят после предполагаемой даты, отпуск, взятый до этой даты, продлевается во всяком случае до фактической даты родов, причем продолжительность обязательного послеродового отпуска вследствие этого не сокращается.
5. В случае болезни, причиной которой, как это установлено медицинским освидетельствованием, является беременность, законодательство страны предусматривает дополнительный срок отпуска в дородовой период, максимальная продолжительность которого может определяться компетентным органом власти.
6. В случае болезни, причиной которой, как это установлено медицинским освидетельствованием, являются роды, женщина имеет право на продление ее послеродового отпуска, максимальная продолжительность которого может определяться компетентным органом власти.
Статья 4
1. Женщина, находящаяся в установленном положениями статьи 3 отпуске по беременности и родам, имеет право на получение денежного пособия и медицинской помощи.
2. Размеры денежного пособия устанавливаются законодательством страны таким образом, чтобы обеспечить для самой женщины и ее ребенка хорошие с точки зрения гигиены жизненные условия и надлежащий уровень жизни.
3. Медицинская помощь включает уход и наблюдение до, во время и после родов, оказываемые квалифицированными акушерками или врачами, а также, в случае необходимости, госпитализацию; причем, по мере возможности, предоставляется полная свобода как в выборе врача, так и в выборе между государственными и частными медицинскими учреждениями.
4. Денежные пособия и медицинская помощь предоставляются либо за счет средств системы обязательного социального страхования, либо за счет государственных фондов; в том и другом случае они предоставляются по праву всем женщинам, которые отвечают предписанным условиям.
5. Женщинам, которые не могут по праву претендовать на указанные денежные пособия и медицинскую помощь, предоставляется соответствующая помощь за счет фондов общественного вспомоществования при условии проверки их доходов, которая требуется для оказания помощи в порядке общественного вспомоществования.
6. Когда сумма денежных пособий, предоставляемых за счет средств обязательного социального страхования, исчисляется на основе предшествовавшего заработка, она составляет не менее двух третей предшествовавшего заработка женщины, учитываемого с этой целью.
7. Всякие взносы, взимаемые согласно обязательной системе социального страхования, предусматривающей пособия по беременности и родам, и всякие налоги, основанные на общей сумме выплачиваемой заработной платы и собираемые в целях предоставления такого рода пособий, уплачиваются на основе общего числа мужчин и женщин, занятых на данном предприятии, без различия пола и независимо от того, уплачиваются ли они предпринимателями и трудящимися или только предпринимателями.
8. Ни в коем случае предприниматель не несет лично ответственности за расходы по выдаче таких пособий, предоставляемых занятым у него женщинам.
Статья 5
1. Если женщина кормит своего ребенка грудью, она имеет право прерывать работу для этой цели на один или несколько перерывов в день, продолжительность которых устанавливается законодательством страны.
2. Перерывы в работе для кормления ребенка считаются рабочими часами и оплачиваются как таковые в тех случаях, когда это регулируется законодательством или в соответствии с ним; в тех случаях, когда этот вопрос регулируется коллективными договорами, положение определяется соответствующим договором.
Статья 6
Когда женщина находится в отпуске по беременности и родам, предоставляемом ей согласно положениям статьи 3, приказ о ее увольнении, отданный предпринимателем во время ее отсутствия или срок исполнения которого совпадает с ее отсутствием, является незаконным.
Статья 7
1. Каждый Член Международной Организации Труда, ратифицирующий настоящую Конвенцию, может с помощью приложенного к документу о ратификации заявления предусмотреть изъятия из применения настоящей Конвенции в отношении:
a) некоторых категорий непромышленных работ;
b) работ, выполняемых на сельскохозяйственных предприятиях (кроме плантаций);
с) домашнего наемного труда, выполняемого в частных хозяйствах;
d) надомниц;
е) транспортных учреждений по перевозке пассажиров или грузов по морю.
2. Категории работ или предприятий, в отношении которых используются положения пункта 1 настоящей статьи, указываются в заявлении, сопровождающем документ о ратификации.
3. Всякий Член Организации, делающий подобное заявление, может в любое время аннулировать его полностью или частично посредством нового заявления.
4. Каждый Член Организации, в отношении которого вступило в силу заявление, сделанное в соответствии с пунктом 1 настоящей статьи, сообщает в своем ежегодном докладе о применении настоящей Конвенции о состоянии своего законодательства и практики в отношении работ и предприятий, на которые в силу сделанного заявления распространяется пункт 1 настоящей статьи, и о том, в какой мере проведена в жизнь Конвенция или предполагается провести ее в жизнь в отношении данных работ и предприятий.
5. По истечении пятилетнего периода с момента первоначального вступления настоящей Конвенции в силу Административный Совет Международного Бюро Труда представит Конференции специальный доклад о применении этих изъятий, содержащий предложения о мерах, которые, по его мнению, следует принять в этом отношении.
Статья 8
Официальные документы о ратификации настоящей Конвенции направляются Генеральному Директору Международного Бюро Труда для регистрации.
Статья 9
1. Настоящая Конвенция связывает только тех Членов Международной Организации Труда, чьи документы о ратификации зарегистрированы Генеральным Директором.
2. Она вступает в силу через двенадцать месяцев после того, как Генеральный Директор зарегистрирует документы о ратификации двух Членов Организации.
3. Впоследствии настоящая Конвенция будет вступать в силу в отношении каждого Члена Организации через двенадцать месяцев после даты регистрации его документа о ратификации.
Статья 10
1. Заявления, направленные Генеральному Директору Международного Бюро Труда в соответствии с пунктом 2 статьи 35 Устава Международной Организации Труда, содержат указания относительно:
а) территорий, в отношении которых данный Член Организации обязуется применять положения Конвенции без изменений;
b) территорий, в отношении которых он обязуется применять положения Конвенции с изменениями, и деталей этих изменений;
с) территорий, на которых Конвенция не будет применяться, и в этом случае - причин, по которым она не будет применяться;
d) территорий, в отношении которых он резервирует свое решение впредь до дальнейшего рассмотрения положения.
2. Обязательства, упомянутые в подпунктах а и b пункта 1 настоящей статьи, считаются неотъемлемой частью ратификации и влекут за собой одинаковые с ней последствия.
3. Любой Член Организации сможет посредством нового заявления отказаться от всех или от части оговорок, содержащихся в его предыдущем заявлении в силу подпунктов b, с и d пункта 1 настоящей статьи. 4. Любой Член Организации сможет в период, в течение которого настоящая Конвенция может быть денонсирована в соответствии с положениями статьи 12, направить Генеральному Директору новое заявление, изменяющее в любом другом отношении условия любого предыдущего заявления и сообщающее о настоящем положении на определенных территориях.
Статья 11
1. Заявления, направленные Генеральному Директору Международного Бюро Труда в соответствии с пунктами 4 и 5 статьи 35 Устава Международной Организации Труда, указывают, будут ли положения Конвенции применяться на данной территории с изменениями или без изменений; если в заявлении указывается, что положения Конвенции будут применяться с изменениями, в нем уточняется, в чем именно состоят эти изменения.
2. Соответствующие Член или Члены Организации или международная власть могут посредством нового заявления отказаться полностью или частично от права использовать изменения, оговоренные в каком-либо предыдущем заявлении. 3. Соответствующие Член или Члены Организации или международная
власть в период, когда Конвенция может быть денонсирована в соответствии с положениями статьи 12, могут направить Генеральному Директору новое заявление, изменяющее в любом другом отношении условия любого предыдущего заявления и сообщающее о существующем положении в отношении применения этой Конвенции.
Статья 12
1. Любой Член Организации, ратифицировавший настоящую Конвенцию, может по истечении десятилетнего периода с момента ее первоначального вступления в силу денонсировать ее посредством акта о денонсации, направленного Генеральному Директору Международного Бюро Труда и зарегистрированного им. Денонсация вступает в силу через год после регистрации акта о денонсации.
2. Каждый Член Организации, ратифицировавший настоящую Конвенцию, который в годичный срок после истечения упомянутого в предыдущем пункте десятилетнего периода не воспользуется своим правом на денонсацию, предусмотренным в настоящей статье, будет связан на следующий период в десять лет и впоследствии сможет денонсировать настоящую Конвенцию по истечении каждого десятилетнего периода в порядке, определенном в настоящей статье.
Статья 13
1. Генеральный Директор Международного Бюро Труда извещает всех Членов Международной Организации Труда о регистрации всех документов о ратификации, заявлений и актов о денонсации, полученных им от Членов Организации.
2. Извещая Членов Организации о регистрации полученного им второго документа о ратификации. Генеральный Директор обращает их внимание на дату вступления Конвенции в силу.
Статья 14
Генеральный Директор Международного Бюро Труда направляет Генеральному Секретарю Организации Объединенных Наций для регистрации в соответствии со статьей 102 Устава Организации Объединенных Наций полные сведения относительно всех документов о ратификации, заявлений и актов о денонсации, зарегистрированных им в соответствии с положениями предыдущих статей.
Статья 15
Каждый раз, когда Административный Совет Международного Бюро Труда считает это необходимым, он представляет Генеральной Конференции доклад о применении настоящей Конвенции и решает, следует ли включать в повестку дня Конференции вопрос о полном или частичном пересмотре этой Конвенции.
Статья 16
1. В случае, если Конференция примет новую конвенцию, полностью или частично пересматривающую настоящую Конвенцию, и если в новой конвенции не предусмотрено обратное, то:
а) ратификация каким-либо Членом Организации новой, пересматривающей конвенции влечет за собой автоматически, независимо от положений статьи 12, немедленную денонсацию настоящей Конвенции, при условии что новая, пересматривающая конвенция вступила в силу;
b) начиная с даты вступления в силу новой, пересматривающей конвенции настоящая Конвенция закрыта для ратификации ее Членами Организации.2. Настоящая Конвенция остается во всяком случае в силе по форме и содержанию в отношении тех Членов Организации, которые ее ратифицировали, но не ратифицировали новую, пересматривающую конвенцию.Статья 17 Английский и французский тексты настоящей Конвенции имеют одинаковую силу.