10 mart doğuş günü
09.04.2009 13:40
Balalarımı boyumda gəzdirənə kimi, marşrutkada əsl ilanla rastlaşdım, bu noyabr ayında idi …
Marşrutda qəfil tormoz vaxtı düz sürücünün qucağına düşürəm, mənsə hamiləliyin axırıncı aylarındayam, mənim qarnımla … mən hələ, 8ayına kimi işləməyi bacarmışdım, Bayıldan Şixlinkaya gəlirdim. 10 mart günəşli səhər, əla hava, mən stoldayam narkoz verirlər, ginekoloquma yadımdan çıxır deyim ki, qanımın laxtalanma vaxtı 12 dəqiqədir… balacalarımın dünyaya gəlməyi ilə havanın güclü torpaqlı, uğultulu qasırğaya keçməsini sonra yaxınlarım danışır mənə.
Bu nə haqq hesabdır? Lənət şeytana. Qəlbimdə narahatlıq var, fəlakət hiss olunur …
Əməliyyat eləyirlər, hər şeyi hiss edirəm, plyus küt arğı, qarnımda tərpəniş hiss edirəm, bununla belə sənin əllərini çəkinmədən kənara çəkirlər…
Uşaqları mənə göstərmirlər, onları öldürdüklərini fikirləşirəm…
Reanimasiyada: buzlaşmış uzanmışam, daş kimi, hər şeyi aşağı sürətlə hərəkət edən görürəm, tibb bacısını çağırıram ki, üstümü örtsün, məni saymırlar … buna baxmayaraq, az pul ödənilməmişdi…
Doğuşdansonrakı blokun böyük pəncərəsinə baxıram: qarabasmalar – ağ xoruzlar, sonra qoyunlar, İsanı açıq əllərlə, kompüterin qoloqrafik slaydları, tez uçan buludlar və səma şəkilləri bir-birini əvəz edirdi, yadıma salanda dəhşətə gəlirəm, canıma vicə düşür… axirət idi…
Demə mən artıq ölürəmmiş, bu canvermə idi … tibb personalının səhlənkarlığının səbəbindən … təsəvvür edin: bütün sistemləri və iynələri ayırıblar, mən də qan itirirəm (mənə sonra dedilər ki, bunu mən elədim, mənsə fikirləşirəm bu)
Artıq heç kimi və heç nəyi görmürəm…ancaq anestezioloqun qışqırığını: dəli olmusunuz, görmürsünüz burda bu qədər qan var və meyid uzanıb … dəhşət
Bütün personal təcili işlərinə başladılar
Sonra tünd koridor, zəif yanan lampoçka ilə, harasa qaçan divarlar və qardaşımın ağlamağı … mənsə ona: uşaqlar yoxdur onları öldürüblər, o məni sakitləşdirməyə və əksini deməyə başlayır. Deyir ki, özü onları görüb, hər şey qaydasındadır… onun göz yaşlarını da unutmayacam… buna müqabil o bunları artıq unudub.
İstifadəçi Medikin hekayəsi